Monday, 19 September 2016

It's been a while

A lot had happened. wasn't able to update this blog since ive used samsung cz play store don't install blogger app and i don't have a laptop as well. so yeah ive been through a lot last year and i got hired in concentrix, technohub. Ive been working for 1 year and 3 months already and im happy. got loads of friends, was able to be a top performer in our LOB and team. here's some pictures of my team and friends.

my wavemates 116B
                          

                                                                    team HESTIA
                                    Lisette Buenavista's photo.

                                    Lisette Buenavista's photo. 
this is team HESTIA. Where I started. Eto talaga yung mga panahon na super struggle pa ko sa account since naguumpisa palang ako and ang dami kong napagdaanan talaga specially mga problems sa mga katrabaho but I earned a lot of friends so super masaya. To tell you honestly, hindi lahat ng nasa picture na to nakasama at nakausap ko kasi mga nag AWOL. lol but atleast may pictures kami :) hahahaha!


A few months on, naubos ang HESTIA kasi na-trio na ang karamihan. So, ang dami namin bagong team mates at napalitan na name ng team to AVALANCHE.



Super daming nangyari as well sa team na to. Eto na yung mga panahon na nakakapagperform na ako kahit paano sa floor and nakikilala na din dahil nakakapagfloorwalk na ako sa mga nesting. then ayun, sadly si tl lissette need magundergo sa surgery so napalitan ang tl namin. kaya nagkaron ng AVALANCHE 2.0 :)




                                         


























kitang kita naman sguro kung gano ako kasaya sa team na to? If only i could turn back the time. Sobrang umiyak talaga ako nung nalipat ako sa trio kasi nagkahiwahiwalay na kami ng mga ka team ko. Eto talaga yung mga panahon na super sarap pumasok kasi ang saya nila kasama, lahat kami ganado magtrabaho. Nagtutulungan kami at wlang conflict dahil napakabait din ng tl reina namin. ang saya lang. :) months ang nakalipas bago ako matransfer sa trio, crying time talaga ako nung nalaman ko yun. Hayyyyyy :) but then natransfer nga ako sa trio and hindi ko inakala na mas sasaya pa ako dahil napakabait din ng mga kasama ko..















super dupperrrrrr happy. This is my current team mates. dito talaga ako nagperform sa team DOLPHINS. naging top2 ako sa buong trio. Sana magtuloy tuloy. na. hayyy i feel inspired kaso si mommy pinupush na magabroad na tlaga ako by january. hayyy im speechless. tsaka na ko magkkwento ulit. Maybe i-edit ko tong post na to. I need to sleep na din.ZZZzz























Saturday, 18 April 2015

kakain sana ako ng dinner.. kaso..

Hndi ko alam kung bakit ako umiiyak ngayon. Basta ang alam ko ang sakit sakit na ng nararamdaman ko. Bakit ba sila ganito sakin? Ano ba nagawa ko? Hirap na hirap na nga ko sa dami ng problema ko tapos ganyan pa pinapakita nila sakin. Oo, wala akong kwenta. Wala akong naitutulong. Pero hndi naman sapat na dahilan yun para itrato nila akong parang ibang tao diba? Panganay ako. Pero bakit ganyan sakin yung mga kapatid ko? Parang di na nila ako tinuturing na kapatid. Purket ba sila may hawak ng pera at ako walang wala? Dapat ba maging ganito? ang tingin nila pabigat ako kaya ganito ako tratuhin? Kung sagot sagutin eh parang wala ng karespe respeto? Akala mo may naitutulong na sila kay mommy para ganitohin nila ako. Oh baka kaya sila ganyan dahil sinabi din ni mommy? Iiyak nalang ako.. wala naman ako magawa eh. kahit anong sabihin ko may sagot sila. Darating din yung time na matututunan nila ko irespeto. Siguro kapag dumating na yung panahon namagkakaron  na din sila ng pamilya. At mahihirapan na din sila sa buhay. Ako yung taong hirap na hirap na sa laki ng problema tapos imbis na pamilya mo maging sandigan mo eh mas lalo ka pa pinahihirapan.may point naman sila eh kaso sobra na. Dumating na sa point na papaalisin na kami dito sa bahay. Kasi nga daw imbis makatulong e pabigat pa. kasi pati mga colgate at shampoo daw binabawas pa sa budget. Kung tutuusin nga wala kami hnhngi ni jaja na pera para sa sarili namin. Tpos ssbhn pa yun? Ibang tao ba ako para pagdamutan ng colgate? para hndi magsaing ng kanin kasi hndi sila kakain kaya kami na bahala magsaing kahit late na at lampas na oras para kumain? Aminado ako na wala pa talaga akong naitutulong. ako din may kasalanan bakit umabot sa ganito. Pero bakit ganon? Bakit ang sakit sakit. Kung bungangaan ako ng kapatid ko na 4 na taon ang tanda ko sa kanya e akala mo kung sino. Kailangan na ba talaga namin umalis dito? Kaya ba namin? :( nagkukulong na nga ako sa kwarto dahil hindi ko na kaya humarap sa kanila. Kung hndi ako bubungangaan kesyo nag aircon pa daw ako wala na nga pambayad. ( nagaircon lang naman ako dhl super init sa taas at kwawa si zoey pag tanghali) i mean bakit pa kailangan sabihin yun?? Ibang tao ba kami? Oo totoo sinasabi pero wala na ba kami karapatan? alam ko naman kung bakit lahat sila ganyan tingin samin. Kasi wala pa kami napapatunayan at naitutulong. Sa totoo lang hirap na hirap na Ko. Kahit ng umuwi si mommy dito for 2 weeks. Ilang gabi ako umiiyak sa sakit ng pinapakita niya sakin. Alam ko naman para sa akin yun kaya nya ginagawa yun pero parang sobra na. Katulad ng nagpreprepare sila para umalis. Tapos partida pa hndi ako inaya sumama. Sabay sasabihin sakin. "Yung mga pinagkalatan namin ha, siguraduhin mo lang na wala ako dadatnan na kalat" parang ang sakit lang sa pakiramdam na feeling ko katulong ang kinausap nya. Hndi manlang masabi.. nak, aalis muna kami ha. Kaw nalang bahala dito sa bahay. Kung ganun pa siguro ok lang. Kaso grabe eh. Nasagot ko nga sya sabi ko "katulong?alila?" Tapos galit na galit siya.. hayy lord kailan po kaya nila ako matututunan mahalin katulad ng dati? Nahihirapan na po ako. Naaawa na po ako sa sitwasyon namin. Kailangan ko na po ba mag abroad at iwanan si zoey para makaipon? Gagawin ko po yun lord. Pangako ko sa sarili ko matapos lang ang mga utang namin.makakaahon kami. Sobrang walang tiwala sakin sarili kong ina simula nagka anak ako. Sana dumating yung panahon na matapos na to. Yung kapatid ko inaya ko manood ng dvd sa kwarto namin pero ano sabi? "Bahala kayo sa buhay nyo". Pilit ko binabalik yung dati pero nagbago na talaga sila sakin. Siguro dahil sa pinapakita ni mommy nun kaya ganun na din tingin nila sakin. eto na yata yung pinakamahirap sa lahat. Grabe na ang liit ng tingin nila samin. Lord, sana maging okay na ang lahat.. nung isang gabi iyak ako ng iyak naalala ko si lola. Sabi ko siguro kung hndi sya nawala hindi ko to mararanasan. Kahit na spoiled nya ako. Sya lang nagparamdam sakin na sobrang mahal nya ako. Kahit nagkakamali ako hndi nya ko tinatrato na parang ibang tao. Kahit na nahihirapan sya sakin pilit niya ako iniintindi at mas lalo pa ako minamahal. Sayang at hndi ko pa nasuklian yun bago sya mawala. Ang sakit sakit ng dibdib ko ngayon. Na dito ko lang sa blog ko nasasabi lahat to. Kasi wala akong makausap. Wala ako masabihan. Sana po lord bigyan nyo pa po ako ng lakas ng loob para maiayos ko lahat ngpagkakamali ko. Para matutunan po ako mahalin ulit ng mga taong mahal ko. Sana mapatawad nyo po ako sa mga maling nagawa ko. Hindi ko po alam saan maguumpisa. At hanggang kailan pa po magiging ganito. :'( lord, kayo na po bahala. Kikilos po ako para samin ni jaja at zoey.  Tulungan niyo po ako. :(

Thursday, 27 March 2014

1weekfever

Almost 1 week fever ni zoey. Actually sabay kami nagkalagnat. Right after we stayed overnyt sa bahay nila mama weng sa olympus. Knabukasan may lagnat na kami parehas. Dahil hndi ko kaya mag-isa at ni jaja. Kina mama weng kami nagdecide matulog on the frst day na may lagnat kami, that's sunday night last week. Hinilot ako ni mama weng & then si zoey s super pagaalala ko dahil nasa 39.9 na ang lagnat pinacheck up ko na.. Pna lab test si zoey. Kinuhaan ng blood kaso til now d p rn namin nkuha results. Kasi naman ang arte ng bernardino. Gusto atleast 10ml ung sa urine nya e hndi namin mapuno puno. Anyway, ayun nga first night namin kina mama weng ibang iba tlg ung pkrmdam ko. As in d ako mapakali. Pnagpapawisan ako ng malamig, knkilabutan ng walang dahilan at super sakit ng ulo. Ang pawis ko walang tigil. Jusko! 1am nagising ako dahil sa biglang pagiyak ni zoey. Pati bab nagising. Super iyak as in takot na takot sya tapos super humihikbi pa. Sabi ko tlg kay jaja iba na to. Ksi super sakit ng ulo ko na parang ang bigat bigat ng katawan ko talaga. Bet ko nga umuwi that night pero nakiusap ako sa kung sino man ang natutuwa sakin na tama na.. Patulugin ako.. Hanggang sa nakatulog na ako ng maayos. Pero knabukasan gnun pdn ang nrrmdaman ko. Hnggng sa nagdecide na kami magpa tawas sa lagro. Ksama sina mama weng. Unang tinawas si zoey. Wala nmn daw sknya naglalaro. Pero may pilay daw at ang plemang di makalabas kaya nilalagnat. Pero sakin meron daw. Babae daw at gsto daw ako sapian. Oo ntkot ako pero ngng mgaan pkrmdam ko mtpos ung session ng pagtawas skn. Bngyan ako ng luya pangkontra at pnakain ng asin. Paglabas palang ng bahay nung magtatawas super luwag na ng pkrmdam ko. 2nd night kina mama weng nrmdaman ko na dinalaw pa din ako ksi lumamig pdn ang paa at kamay ko tpos nahilo ako ng mga 1am. Pero after nun wala na. Thanksful talaga ako at nawala na ang kung sino man un. Pero si zoey naglast pa lagnat nya hanggang saturday. Thank you tlga kay papa jesus kasi gumaling na kami mag-ina. Kaya din pala nilalagnat si zoey dahil sa ngipin nya. Lumabas na ang isa. May 3 pang gustong lumabas. Hayy.. Kakaiba talaga nangyari samin last week. Totoo pala ang mga ganun. Magmaahal na araw daw kasi. Kaya thank you lord talga at alam ko anjan kayo palagi pra samin :) 

Thursday, 27 February 2014

Zoey's 8th month :)

Good day!! :) buti nalang nag grocery kami today & credit card so nakabili kami ng pang carbonara & cake ni zoey sa puregold malinta. Nakakapagod na araw but super worth it dahil masayang masaya ako at thankful coz sa 8months ni zoey, hndi sya sakitin. Sana po magtuloy tuloy pa. Thanks a lot lord jesus!! :) 

Reyes clan reunion feb22,14

One of the days i've been waiting for so long. To finally meet my hubby's extended family. So happy. Nagswimming kami sa paraiso ni chorva. I dunno. I forgot the name of the resort but its near lang. Halos malapit lang sa vista verde. So much fun! Ang babait ng family niya sa side ni mama weng. Hndi naman kami msyado naka swmmng pero sulit. First time din ni zoey mag swimming. Cute na cute lahat ng tao sa kanya. Super tuwang tuwa sa kanya lalo na nung naka swimsuit siya. Nakakatuwa! Super saya :) pagod na pagod lang tlga byahe paguwi. Ksi nagarkila lang kami ng jeep. Ang traffic na nung paguwi namin tapos tagtag na tagtag talaga ako. But okay lang. Super pagod paguwi pero worth it ang araw na to. Thank you lord :)

Chicken kare kare ;)

It's my first time to finally cooked this chicken kare kare. Super naperfect ko sya sarap na sarap kaming lahat & ang bagoong ko almost perfect na din. Ang saya. Namiss ko magluto. It's a must try. Iwas iwas din sa mga taba taba ng pork. Okay din pala tlga ang chicken haha :)

Wednesday, 5 February 2014

Late dinner at mufx's

Twas a beautiful day yesterday. Spent the day with baby zoey at home lang. Then, we ate late dinner at mufx's. Sobrang katakawan lang talaga. Hahaha dami ko nakain. :) thank God for a wonderful day :) :) here's the pic of the food.. We stayed at muffin'z til 2am i think. Kwentuhan lang & everythin. Tapos aircon sa room nya coz super init kagabi kht na madaling araw na ;) so yeah toodles!